نام تلویزیون کم و بیش به گوش ما رسیده است ولی معرفت واطلاع کاملی هنوز از آن نداریم ، تلویزیون
دستگاهی است که به وسیله ی آن می توان از مسافت بعیده اشخاص واشیا و مناظر و مجالس عمومی
را تماشا کرد به عبارت روشنتر همانطور که به وسیله ی تلفن با دیگران صحبت می کنیم میتوانیم با
تلویزیون دیگران را ببینیم ولی تفاوت بین تلفن و تلویزیون خیلی زیاد است .
با این مقدمه خوب میتوانید اهمیت این اختراع عجیب را درک کنید که تا چه اندازه می باشد و در صورتی
که تعمیم پیدا کند چه انقلاب عظیمی را در زندگی اجتماعی ایجاد خواهد کرد .
وقتی پشت این دستگاه قرار گرفتید علاوه بر آن که با دوست خود در مسافتی دور صحبت می کنید او را
آنقدر نزدیک میبینید که خیال می کنید در چند متری شما ایستاده یا نشسته مشغول صحبت است !
در واقع تلویزیون را می توان از مخترعات انگلیس ها و آمریکائی ها محسوب داشت .
اداره ی پست آلمان تصمیم تنموده است پس از آزمایش های لازمه که بعد از افتتاح آن به عمل می آورند
این دستگاه را در دسترس استفاده ی عمومی قرار بدهد .
وظیفه ی تلویزیون انتشار صور و اصوات در آن واحد می باشد که با همان سیستم بیسیم نشر می دهد .
دستگاه گیرنده به قیمت سه هزار فرانک در معرض فروش گذاشته خواهد شد که هر کس بتواند به آن
دسترسی پیدا کند .

 ( و حالا بعد از گذشت ۷۰سال در دنیایی که صحبت از انقلاب ارتباطات،انفجار اطلاعات،

جامعه ی اطلاعاتی و دهکده ی جهانی مک لوهان است تلویزیون عضوی از خانواده ی ماست.)

شهر تهران دارای آب و هوای متغیر و ناسالمی است و کمتر شهری را در ایران می توان یافت که اختلاف 

درجه حرارت آن در تابستان و زمستان ۴۵ درجه سانتی گراد باشد و باعث شده تا سلامت ساکنین آن

همواره در یک حالت عدم تعادل باشد.فراونی ماشین های گوناگون متحرک و ثابت که با مصرف نفت و

بنزین خود اکسیژن هوا را گرفته و به گاز کربنیک تبدیل می نمایند بر مسئله بدی آب و هوا افزوده است.

کثرت فوق العاده اتوموبیل در تهران باعث شده تا وزارت فرهنگ و شهربانی از مردم درخواست کنند تا

مراقب جان اطفال بخصوص محصلین در خیابانها باشند.

رئیس شهربانی گفت: محصلین هر روز چهار به مدرسه می روند و جان آنها به هنگام عبور از خیابانها با

کثرت زیاد اتوموبیل در خطر است.خیابانهای تهران گنجایش هشتاد هزار اتوموبیل را ندارد و هر هفته ۱۵۰

اتوموبیل به آنها اضافه می شود.

یاقوت جهانگرد و جغرافی دان قرن ۱۲ میلادی از طهران نامی برده می نویسد:

منطقه بی اهمیتی است که آب و هوای ناسازگار داشته و جمعیت محدود آن بیشتر در دالانهای

زیرزمینی  به سر می برند.