این روزها رفتار من کاملا عادی است!
دیگر مثل همیشه...
دیگر خطوط مبهم کتابها را مرور نمی کنم!
دیگر خستگی لحظاتم را به خانه نمی آورم...
دیگر قدمهایم را آرام بر می دارم، عجله ای برای رفتن ندارم...
این روزها من خودم هستم!
دیگر از تجربه ی نگاه دیگران واهمه ای ندارم!
من خودم هستم،با همان نام کوچک،با همان امضاء و با همان تاریخ تولد...
این روزها لحظه لحظه ی زندگی ام تولدی دوباره است...